Hallo allemaal
Dit is mijn laatste blogberichtje want ik post altijd een blogbericht op mijn werk en aangezien dit de laatste dag is, ook mijn laatste blogbericht. Ik zou graag iedereen die ervoor heeft gezorgd dat ik hier heb mogen werken enorm hard willen bedanken want dit was echt een ervaring die ik nooit ga vergeten en waar ik enrom veel uit heb geleerd. Het is echt de moeite geweest en ik heb nog geen moment spijt gehad dat ik hier aan heb deelgenomen, nog eens bedankt!
Goed, gisterenavond na mijn werk ben ik naar huis gegaan en daar hebben we dan gewacht tot Karolien ons kwam oppikken om naar een visrestaurant te gaan, je kon hier echt alleen maar vis eten. het restaurant was aan een haven dus de vis die je op je bord kreeg was echt heel vers. We waren met 9 ( nog wat vrienden van Karolien, die wij ondertussen ook al kennen) en we hadden nog vis over. Ik had mijn buikje echt rond gegeten en ik vond het voor een keertje wel eens lekkerm niet voor elke dag, want zo een grote viseter ben ik niet. Daarma is Miguel nog mee verder gegaan en zijn Nanouchka en ik naar huis gegaan want ik moest er vandaag voor de laatste keer nog vroeg uit en ik wilde toch graag fris zijn. Thuisaangekomen heb ik nog gedocuht (want ik stonk echt naar de vis) en dan ben ik gaan slapen.
Vanmorgen heeft mijn collega Mirte me dan voor de laatste keer opgehaald on half 8 en onderweg hadden we het over mijn laatste werkdagje en ze hoopte dat ik niet alleen Aruba ging missen maar ook de krant. Eenmal op het werk aangekomen begon ik met mijn taken. Ik heb niet veel meer te doen want ik heb gisteren al een evaluatiegesprek met Sharina gehouden over mijn taken en nu is het eigelijk al een beetje gedaan. Tegen 14.00 uur komt Karolien naar hier en dan gaat ze lunchen met Sharina. Sharina had gisteren tegen me gezegt dat ik vandaag vroeger mocht stoppen omdat het de laatste dag is en ze wilde dat ik nog van mijn laatste dagjes op het eiland genoot. Na mijn werk trek ik dan nog even de stad in met Nanouchka en Miguel en later op de avond gaan we uit op Palm beach, ik heb er eigelijk geen idee van hoe het uitgaan daar is, naar het kan niet slecht zijn.
Dit weekend willen we nog vanalles doen, en eten, want ze hebben hier veel dingen die we in belgie niet hebben en zondag tegen 18.30 zullen we dan in de lucht zitten richting huis. Ik vind het eigelijk echt jammer want ik moet zeggen dat ik Aruba echt geweldig vind. Ik ben het hier echt gewoon geraakt en ik voel me hier zelfs al thuis. Natuurlijk wil ik mijn familie zien want die mis ik, naar Aruba blijft toch altijd speciaal en ik heb hier een geweldige tijd achter de rug.
Zo dit was mijn laatste blogberichtje, dit weekend wordt het vooral, zonnen, eten en weggaan, de rest van mijn avonturen horen jullie wel als ik terug in Belgie ben.
Voor de allerlaatste keer (met pijn in het hart) ZONNIGE GROETJES UIT HET GEWELDIGE ARUBA EN AYOOOOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!
ik wil nog ff zeggen sorry voor al die kleine typfoutjes maar het is hier een qwerty bord
Vanessa
vrijdag 11 maart 2011
donderdag 10 maart 2011
Het is bijna voorbij!
Hoi hoi iedereen,
De stage zit er al bijna op en ik kan het niet genoeg zeggen dat de tijd echt voorbij gevlogen is. Gisterenavond is er eigelijk niet veel meer gebeurd, toen ik klaar was met werken ben ik naar de stad gegaan want Nanouchka had om half 7 een afspraak met haar stagementor en we moesten nog eten. We hebben dus een stukje pizza gegeten bij dunkin donuts. Miguel was er jammer genoeg niet bij want hij had op die moment een afspraak met zijn stagementor, ja onze uren lopen niet echt parallel.
Maar goed, Nanouchka vertrok daarna naar Frank en ik ben toen met de bus naar huis gegaan. Ik ben nog langs het winkeltje dicht bij ons appartement langsgegaan en heb nog een belkaart gekocht want mijn geld op mijn arubaanse nummer was weeral op. Niet te veel natuurlijk want we zijn hier nog maar 3 dagen. Ik heb dan gedoucht en me met een zak chips voor tv gezet. Niet veel later kwamen Nanouchka en Miguel al thuis. Miguel en ik hadden nog honger dus hebben we nog macaroni gegeten, ik vond het persoonlijk niet zo geslaagd maar wat wil je als het uit een pak komt. Daarna is Miguel naar zijn studio gegaan en ben ik in mijn bedje gaan liggen om nog wat te lezen in mijn spannende boek en hij is bijna uit.
Deze ochtend weer hetzelfde verhaaltje als altijd, opstaan en naar het werk vertrekken, tegen 08.00u kon ik eraan beginnen. Tegen 13.00u had ik een afspraak met sharina, het was mijn evaluatiegesprek en ze vond dat ik het goed had gedaan en ze zei ook dat ze me ging missen omdat ik haar heel goed geholpen had de laatste 3 weken. We hebben mijn krantenartikels overlopen die ik in deze periode heb geschreven en wat goed en minder goed was. We hebben ook mijn vertaling overlopen van het artikel in het papiaments en ze verschoot hoe goed ik dat had gedaan, ja ik doe natuurlijk niet voor niks een talenrichting he ;). Daarna heb ik haar nog wat vragen gesteld voor de GP en de leonardo taken, nu denk ik dat ik al de nodige info heb om deze te maken. Morgen gaat Sharina nog met Karolien lunchen voor mijn evaluatiepapieren in te vullen en nog een laatste gesprek. Maar van wat ik vandaag heb gehoord, vertrouw ik er wel op dat het goed is geweest. Voor mij is het alleszins heel leerrijk geweest.
Ik ben vandaag ook nog op toer gegaan in Amigoe voor wat fotootjes te maken. Nu ben ik nog mijn laatste halfuurtje op kantoor aan het uitzitten en dan mag ik naar huis. Morgen is het alweer de laatste dag. Ik heb eigelijk een dubbel gevoel bij mijn vertrek zondag, ik vind het hier echt geweldig en het is hier heel aangenaam om te wonen, en ik ben eigelijk best wel fier op mezelf dat ik het goed gedaan heb. Nu kan ik met een gerust hart terug naar ons landje gaan.
Ik post morgen nog mijn laatste berichtje over mijn laatste werkdag en dan zie ik jullie terug in Belgie.
Voor een van de laatste keren : Zonnige groetjes uit Aruba en ayo!
De stage zit er al bijna op en ik kan het niet genoeg zeggen dat de tijd echt voorbij gevlogen is. Gisterenavond is er eigelijk niet veel meer gebeurd, toen ik klaar was met werken ben ik naar de stad gegaan want Nanouchka had om half 7 een afspraak met haar stagementor en we moesten nog eten. We hebben dus een stukje pizza gegeten bij dunkin donuts. Miguel was er jammer genoeg niet bij want hij had op die moment een afspraak met zijn stagementor, ja onze uren lopen niet echt parallel.
Maar goed, Nanouchka vertrok daarna naar Frank en ik ben toen met de bus naar huis gegaan. Ik ben nog langs het winkeltje dicht bij ons appartement langsgegaan en heb nog een belkaart gekocht want mijn geld op mijn arubaanse nummer was weeral op. Niet te veel natuurlijk want we zijn hier nog maar 3 dagen. Ik heb dan gedoucht en me met een zak chips voor tv gezet. Niet veel later kwamen Nanouchka en Miguel al thuis. Miguel en ik hadden nog honger dus hebben we nog macaroni gegeten, ik vond het persoonlijk niet zo geslaagd maar wat wil je als het uit een pak komt. Daarna is Miguel naar zijn studio gegaan en ben ik in mijn bedje gaan liggen om nog wat te lezen in mijn spannende boek en hij is bijna uit.
Deze ochtend weer hetzelfde verhaaltje als altijd, opstaan en naar het werk vertrekken, tegen 08.00u kon ik eraan beginnen. Tegen 13.00u had ik een afspraak met sharina, het was mijn evaluatiegesprek en ze vond dat ik het goed had gedaan en ze zei ook dat ze me ging missen omdat ik haar heel goed geholpen had de laatste 3 weken. We hebben mijn krantenartikels overlopen die ik in deze periode heb geschreven en wat goed en minder goed was. We hebben ook mijn vertaling overlopen van het artikel in het papiaments en ze verschoot hoe goed ik dat had gedaan, ja ik doe natuurlijk niet voor niks een talenrichting he ;). Daarna heb ik haar nog wat vragen gesteld voor de GP en de leonardo taken, nu denk ik dat ik al de nodige info heb om deze te maken. Morgen gaat Sharina nog met Karolien lunchen voor mijn evaluatiepapieren in te vullen en nog een laatste gesprek. Maar van wat ik vandaag heb gehoord, vertrouw ik er wel op dat het goed is geweest. Voor mij is het alleszins heel leerrijk geweest.
Ik ben vandaag ook nog op toer gegaan in Amigoe voor wat fotootjes te maken. Nu ben ik nog mijn laatste halfuurtje op kantoor aan het uitzitten en dan mag ik naar huis. Morgen is het alweer de laatste dag. Ik heb eigelijk een dubbel gevoel bij mijn vertrek zondag, ik vind het hier echt geweldig en het is hier heel aangenaam om te wonen, en ik ben eigelijk best wel fier op mezelf dat ik het goed gedaan heb. Nu kan ik met een gerust hart terug naar ons landje gaan.
Ik post morgen nog mijn laatste berichtje over mijn laatste werkdag en dan zie ik jullie terug in Belgie.
Voor een van de laatste keren : Zonnige groetjes uit Aruba en ayo!
woensdag 9 maart 2011
Hallo iedereen,
Het is vandaag al weer woensdag, we zijn nu de laatste dagjes van onze stage aan het doen en het geeft me een raar gevoel eigelijk.
Gisterenavond toen ik thuis kwam, heb ik gegeten en we hebben het gemakkelijk gehoudem we hebben een kant en klare maaltijd in de microgolf gestopt en we hadden eten. Daarna is Nanouchka met Miguel naar de cinema gegaan en ik zat gisteren zonder geld want ik kan geen geld meer van mijn rekening halen, ookal staat er nog zeker 150 euro opm dus ik snap het niet zo goed, ik ga vandaag nog een sproberen af te halen. Ik was dus niet mee gegaagn want ik hou niet zo van lenen en ik was toch ook wel moe dus zo jammer vond ik het niet. Ik heb dan tv gekeken, heb gedoucht en ben daarna gaan slapen.
Ik moet op woensdag telkens de weekendagenda opmaken (dit is een stukje in de krant waarin staat wat er in het weekend allemaal te doen is in Aruba) en vandaag was het de laatste keer dat ik deze moest opmaken. Voor de rest ben ik gewoon tegen 8u begonnen, ik kon er wel niet zo goed uit deze ochtend, ookal was ik wel op tijd gaan slapen. Ik heb dan zoals altijd de mailtjes gesorteerdm telefoontjes gedaan en ik had van Sharina enkele opdrachten gekregen die ik gedurende de 3 weken zeker af moest maken, het was niet echt voor het bedrijf maar wel een goede oegening voor mezelf. Ik moest een artikel schrijven over een carnavalsparade en ik moest een artikel in het papiaments vertalen (met behulp van woordenboek en internet natuurlijk) naar het nederlands en dan een artikeltje er over schrijven. Mijn artikel van carnaval had ik al af dus ik was vandaag begonnen met het artikel in het papiaments. En eigelijk is het niet zo een heel moeilijke taal, ik was er snel mee weg en vond het een zeer goede oefening voor mijn taal ontwikkeling. Morgen ga ik mijn gemaakte taken met Sharina overlopen en dan ga ik haar ook enkele vragen voor mijn GP stellen, en wat foto's nemen op mijn werkplaats. Voor vandaag zit mijn werkdag er bijna op want het is hier nu 16.00 en normaal mag ik tegen 16.30 stoppen. Dan ga ik met Nanouchka iets eten in de stad (hopelijk dat er nu wek geld uit die automaat komt) en dan ga ik naar huis. Miguel kan jammer genoeg niet mee want hij heeft een afspraak met zijn stagenetor om 16.30. Dan ga ik naar huis en dan moet Nanouchka ook naar haar stagementor. het gaat dus een rustig avondje worden, maar dat vind ik niet ergm want ik ben moe. Het laatste weekendje is stilaan in zicht en daar ga ik nog met volle teugen van genieten. Zondagavond zullen we terugkeren naar Belgie en ik vind het best wel jammer, alhoewel ik mijn familie echt superhard mis natuurlijk. Maar de tijd gaat hier zo snel en ik heb hier echt een leuke tijd,ik keer zeker en vast nog een keer terug naar Aruba.
Zonnige groetjes vanuit Aruba (jawel hoor, heel zonnige zelfs) en ayo!
Het is vandaag al weer woensdag, we zijn nu de laatste dagjes van onze stage aan het doen en het geeft me een raar gevoel eigelijk.
Gisterenavond toen ik thuis kwam, heb ik gegeten en we hebben het gemakkelijk gehoudem we hebben een kant en klare maaltijd in de microgolf gestopt en we hadden eten. Daarna is Nanouchka met Miguel naar de cinema gegaan en ik zat gisteren zonder geld want ik kan geen geld meer van mijn rekening halen, ookal staat er nog zeker 150 euro opm dus ik snap het niet zo goed, ik ga vandaag nog een sproberen af te halen. Ik was dus niet mee gegaagn want ik hou niet zo van lenen en ik was toch ook wel moe dus zo jammer vond ik het niet. Ik heb dan tv gekeken, heb gedoucht en ben daarna gaan slapen.
Ik moet op woensdag telkens de weekendagenda opmaken (dit is een stukje in de krant waarin staat wat er in het weekend allemaal te doen is in Aruba) en vandaag was het de laatste keer dat ik deze moest opmaken. Voor de rest ben ik gewoon tegen 8u begonnen, ik kon er wel niet zo goed uit deze ochtend, ookal was ik wel op tijd gaan slapen. Ik heb dan zoals altijd de mailtjes gesorteerdm telefoontjes gedaan en ik had van Sharina enkele opdrachten gekregen die ik gedurende de 3 weken zeker af moest maken, het was niet echt voor het bedrijf maar wel een goede oegening voor mezelf. Ik moest een artikel schrijven over een carnavalsparade en ik moest een artikel in het papiaments vertalen (met behulp van woordenboek en internet natuurlijk) naar het nederlands en dan een artikeltje er over schrijven. Mijn artikel van carnaval had ik al af dus ik was vandaag begonnen met het artikel in het papiaments. En eigelijk is het niet zo een heel moeilijke taal, ik was er snel mee weg en vond het een zeer goede oefening voor mijn taal ontwikkeling. Morgen ga ik mijn gemaakte taken met Sharina overlopen en dan ga ik haar ook enkele vragen voor mijn GP stellen, en wat foto's nemen op mijn werkplaats. Voor vandaag zit mijn werkdag er bijna op want het is hier nu 16.00 en normaal mag ik tegen 16.30 stoppen. Dan ga ik met Nanouchka iets eten in de stad (hopelijk dat er nu wek geld uit die automaat komt) en dan ga ik naar huis. Miguel kan jammer genoeg niet mee want hij heeft een afspraak met zijn stagenetor om 16.30. Dan ga ik naar huis en dan moet Nanouchka ook naar haar stagementor. het gaat dus een rustig avondje worden, maar dat vind ik niet ergm want ik ben moe. Het laatste weekendje is stilaan in zicht en daar ga ik nog met volle teugen van genieten. Zondagavond zullen we terugkeren naar Belgie en ik vind het best wel jammer, alhoewel ik mijn familie echt superhard mis natuurlijk. Maar de tijd gaat hier zo snel en ik heb hier echt een leuke tijd,ik keer zeker en vast nog een keer terug naar Aruba.
Zonnige groetjes vanuit Aruba (jawel hoor, heel zonnige zelfs) en ayo!
dinsdag 8 maart 2011
Laatste week
Aloha!
Ik heb weeral een tijdje niets van me laten horen, maar ik heb het ook druk gehad de laatste dagen, ik zal het jullie kort even vertellen.
Ik begin bij donderdagavond want daar ben ik de laatste keer geeindigd zodat jullie terug kunnen volgen. Donderdagavond zijn we niet meer op de lightening parade geraakt, we geraakten er wel maar jammer genoeg geraakten we niet meer terug. We konden wel liften maar dit vonden we onverantwoord, een bus reed er zolaat niet meer en een taxi was dan weer te duur. Geen lightening parade dus. Ik voelde me die avond niet zo lekker en ben op tijd gaan slapen, maar ik heb die nacht geen oog dicht gedaan omdat ik me zo misselijk voelde. Toen het vrijdagochtend nog steeds niet voorbij was, heb ik naar Sharina gebeld om te melden dat ik niet kon komen werken omdat ik me echt misselijk voelde, ze vond dit geen probleem en wenste me veel beterschap. Na een ganse dag en avond in bed gelegen te hebben voelde ik me stilaan een beetje beter worden. Ik heb vrijdag dus eigelijk niks gedaan, geen avonturen beleefd.
De nacht van vrijdag op zaterdag was het Jouvert morning aka pyjama party, en daar wilden we alle drie dolgraag heen want we hadden nu nog steeds niets gezien van die spectaculaire carnaval hier op Aruba. Dus rond 3u in de ochtend ging mijn wekker af en toen is Krisje ons komen ophalen, Krisje is een vriendin van Karolien. We konden natuurlijk zo vroeg nog niet met de bus en Jouvert Morning was in san Nicolas, dit is 3 kwartier met de auto. Toen we daar aankwamen was ik eigelijk echt verschoten van al die mensen die daar in hun pyjama rondliepen, verkleed alsof ze net uit hun bed kwamen, veel mensen trokken het echt in het belachelijke. Nanouchka en ik hadden ook onze pyjama aan. maar toch voelde ik me niet echt op me gemak. Je zag er echt de gekste dingen. De bedoeling van Jouvert Morning is eigelijk dat je achter een truck met eem band op, achterna danst. Maar wij waren gewoon langs de kant blijven staan om de korte parade te bekijken en de 100den Arubanen die er achter danste. Carnaval is hier echt het feest van het jaar, dat moet je eigelijk 1x in je leven hebben meegemaakt. Tegen dat de zon terug opkwam was het gedaan en rond half 8 lag ik dan ook terug in men bed, waar ik meteen als een blok in slaap ben gevallen.
Zaterdagochtend hebben we dan een beetje uitgeslapen en daarna zijn Nanouchka en ik naar het strand geweest, Miquel was nog moe dus hij bleef nog even in zijn bed liggen. We zijn dan gaan zonnen en gaan zwemmen, en tegen de middag zijn we aan de beachbar een hapje gaan eten. Ik had een croque monsieur genomen omdat deze hier heel goedkoop en superlekker zijn! Daarna zijn we terug naar het strand gegaan en hebben we nog wat gebruind en gezwommen. Je moet je hier echt wel goed insmeren want anders verbrand je echt meteen waar je staat. Ik was verbrand op men rug maar ben nu aan het afvellen, voor de rest heb ik al een redelijk mooi kleurtje. Die avond hebben we niets meer gedaan omdat de volgende dag de grote parade in oranjestad langskwam en deze wilden we absoluut gezien hebben. Karolien was die avond ook geland met haar man Hans en ze had nog gebeld of we iets mee gingen drinken maar we hadden onze pyjama's al aan dus besloten we thuis te blijven. Miquel is wel nog even mee gegaan.
Zondag ochtend is Karolien ons dan komen ophalen met haar man om eerst nog even snel inkopen te gaan doen zodat we eten en drinken hadden tijdens de parade, want deze zou de hele dag duren en er was niets in de buurt om te eten. We zijn ook nog een vriend van Karolien gaan oppikken en zijn dan met zen alleen een plekje gaan uitzoeken voor naar de parade te kijken. Zelfs voor de prade was begonnen kon je al zien dat iedereen super goedgezind was en dat iedereen zin had in een feestjem zowel jong al oud. Toen de parade eindelijk van start was gegaan (hier in Aruba duurt het een tijdje voor het van start gaat) vond ik het echt geweldig. De parade was heel mooi, de mensen dansten en hadden er echt plezier in. De parade was opgebouwd uit carnavalsgroepen en ze hadden elk hun eigen kleuren die ze droegen op hun zelf versierde kostuums en hun eigeh bands. Het was echt de moeite waard, Het was wel warm dus insmeren moest je echt de hele tijd doen. Toen de parade bij ons gedaan was zijn we nog naar het centrum geweest want daar was deze nog maar half, maar Nanouchka moest nog een taak afmaken en Miquel was moe dus heeft Karolien ze naar huis gedaan, maar de het was nog maar 6u en ik wou nog even blijven. Dus ben ik bij iemand gaan staan die ik hier heb leren kennen en ik heb me nog goed geamuseerd. Tegen half 9 heb ik de bus dan ook naar huis genomen en toen had Nanouchka een bord spaghetti voor me klaar staan.
Niet veel later zijn we gaan slapen want we waren allemaal uitgeput van de vermoeiende, maar leuke dag. Maandagochtend stond Karolien rond 11u voor onze deur en toen zijn we voor de laatste keer (hoop ik) inkopen gaan doen zodat we deze week toekomen. Onze ijskast zit goed vol. Daarna zijn we door Arikok geredenm dit is een natuurpark en dan naar Baby beach, dit is een strand gelegen in San Nicolas, maar ik vind Eagle beach toch nog altijd het fijnste strand. Daarna zijn we nog een kijke gaan nemen in een grot, dit vind ik niet zo geweldig want ik vond het er donker en griezelig, hier zijn we dus ook niet lang gebleven. Voor we dan definitief naar huis vertrokken zijn we nog lang een baai gestopt, deze was heel mooi met wilde golven. Hier mocht je wel niet zwemmenm hier liepen ook veel krabjes rond. Dan zijn we naar huis gegaan. We hebben nog gekookt en daarna heb ik nog wat in een boek gelezen en ben ik gaan slapen want ik was echt moe en ik moest de volgende dag weer gaan werken.
Nu is het dinsdag en ik mag zo meteen naar huis vertrekken, het is hier 4u. Ik heb vandaag gewoon mijn dagelijkse taken gedaan, niets speciaal. Vanavond gaan we naar de cinema. Ik hou jullie zeker op de hoogte.
Zonnige groetjes uit Aruba (het heeft hier de laatste tijd niet veel meer geregend, de zon schijnt volop en het is goed weer, gelukkig maar)
Ayo!
Ik heb weeral een tijdje niets van me laten horen, maar ik heb het ook druk gehad de laatste dagen, ik zal het jullie kort even vertellen.
Ik begin bij donderdagavond want daar ben ik de laatste keer geeindigd zodat jullie terug kunnen volgen. Donderdagavond zijn we niet meer op de lightening parade geraakt, we geraakten er wel maar jammer genoeg geraakten we niet meer terug. We konden wel liften maar dit vonden we onverantwoord, een bus reed er zolaat niet meer en een taxi was dan weer te duur. Geen lightening parade dus. Ik voelde me die avond niet zo lekker en ben op tijd gaan slapen, maar ik heb die nacht geen oog dicht gedaan omdat ik me zo misselijk voelde. Toen het vrijdagochtend nog steeds niet voorbij was, heb ik naar Sharina gebeld om te melden dat ik niet kon komen werken omdat ik me echt misselijk voelde, ze vond dit geen probleem en wenste me veel beterschap. Na een ganse dag en avond in bed gelegen te hebben voelde ik me stilaan een beetje beter worden. Ik heb vrijdag dus eigelijk niks gedaan, geen avonturen beleefd.
De nacht van vrijdag op zaterdag was het Jouvert morning aka pyjama party, en daar wilden we alle drie dolgraag heen want we hadden nu nog steeds niets gezien van die spectaculaire carnaval hier op Aruba. Dus rond 3u in de ochtend ging mijn wekker af en toen is Krisje ons komen ophalen, Krisje is een vriendin van Karolien. We konden natuurlijk zo vroeg nog niet met de bus en Jouvert Morning was in san Nicolas, dit is 3 kwartier met de auto. Toen we daar aankwamen was ik eigelijk echt verschoten van al die mensen die daar in hun pyjama rondliepen, verkleed alsof ze net uit hun bed kwamen, veel mensen trokken het echt in het belachelijke. Nanouchka en ik hadden ook onze pyjama aan. maar toch voelde ik me niet echt op me gemak. Je zag er echt de gekste dingen. De bedoeling van Jouvert Morning is eigelijk dat je achter een truck met eem band op, achterna danst. Maar wij waren gewoon langs de kant blijven staan om de korte parade te bekijken en de 100den Arubanen die er achter danste. Carnaval is hier echt het feest van het jaar, dat moet je eigelijk 1x in je leven hebben meegemaakt. Tegen dat de zon terug opkwam was het gedaan en rond half 8 lag ik dan ook terug in men bed, waar ik meteen als een blok in slaap ben gevallen.
Zaterdagochtend hebben we dan een beetje uitgeslapen en daarna zijn Nanouchka en ik naar het strand geweest, Miquel was nog moe dus hij bleef nog even in zijn bed liggen. We zijn dan gaan zonnen en gaan zwemmen, en tegen de middag zijn we aan de beachbar een hapje gaan eten. Ik had een croque monsieur genomen omdat deze hier heel goedkoop en superlekker zijn! Daarna zijn we terug naar het strand gegaan en hebben we nog wat gebruind en gezwommen. Je moet je hier echt wel goed insmeren want anders verbrand je echt meteen waar je staat. Ik was verbrand op men rug maar ben nu aan het afvellen, voor de rest heb ik al een redelijk mooi kleurtje. Die avond hebben we niets meer gedaan omdat de volgende dag de grote parade in oranjestad langskwam en deze wilden we absoluut gezien hebben. Karolien was die avond ook geland met haar man Hans en ze had nog gebeld of we iets mee gingen drinken maar we hadden onze pyjama's al aan dus besloten we thuis te blijven. Miquel is wel nog even mee gegaan.
Zondag ochtend is Karolien ons dan komen ophalen met haar man om eerst nog even snel inkopen te gaan doen zodat we eten en drinken hadden tijdens de parade, want deze zou de hele dag duren en er was niets in de buurt om te eten. We zijn ook nog een vriend van Karolien gaan oppikken en zijn dan met zen alleen een plekje gaan uitzoeken voor naar de parade te kijken. Zelfs voor de prade was begonnen kon je al zien dat iedereen super goedgezind was en dat iedereen zin had in een feestjem zowel jong al oud. Toen de parade eindelijk van start was gegaan (hier in Aruba duurt het een tijdje voor het van start gaat) vond ik het echt geweldig. De parade was heel mooi, de mensen dansten en hadden er echt plezier in. De parade was opgebouwd uit carnavalsgroepen en ze hadden elk hun eigen kleuren die ze droegen op hun zelf versierde kostuums en hun eigeh bands. Het was echt de moeite waard, Het was wel warm dus insmeren moest je echt de hele tijd doen. Toen de parade bij ons gedaan was zijn we nog naar het centrum geweest want daar was deze nog maar half, maar Nanouchka moest nog een taak afmaken en Miquel was moe dus heeft Karolien ze naar huis gedaan, maar de het was nog maar 6u en ik wou nog even blijven. Dus ben ik bij iemand gaan staan die ik hier heb leren kennen en ik heb me nog goed geamuseerd. Tegen half 9 heb ik de bus dan ook naar huis genomen en toen had Nanouchka een bord spaghetti voor me klaar staan.
Niet veel later zijn we gaan slapen want we waren allemaal uitgeput van de vermoeiende, maar leuke dag. Maandagochtend stond Karolien rond 11u voor onze deur en toen zijn we voor de laatste keer (hoop ik) inkopen gaan doen zodat we deze week toekomen. Onze ijskast zit goed vol. Daarna zijn we door Arikok geredenm dit is een natuurpark en dan naar Baby beach, dit is een strand gelegen in San Nicolas, maar ik vind Eagle beach toch nog altijd het fijnste strand. Daarna zijn we nog een kijke gaan nemen in een grot, dit vind ik niet zo geweldig want ik vond het er donker en griezelig, hier zijn we dus ook niet lang gebleven. Voor we dan definitief naar huis vertrokken zijn we nog lang een baai gestopt, deze was heel mooi met wilde golven. Hier mocht je wel niet zwemmenm hier liepen ook veel krabjes rond. Dan zijn we naar huis gegaan. We hebben nog gekookt en daarna heb ik nog wat in een boek gelezen en ben ik gaan slapen want ik was echt moe en ik moest de volgende dag weer gaan werken.
Nu is het dinsdag en ik mag zo meteen naar huis vertrekken, het is hier 4u. Ik heb vandaag gewoon mijn dagelijkse taken gedaan, niets speciaal. Vanavond gaan we naar de cinema. Ik hou jullie zeker op de hoogte.
Zonnige groetjes uit Aruba (het heeft hier de laatste tijd niet veel meer geregend, de zon schijnt volop en het is goed weer, gelukkig maar)
Ayo!
donderdag 3 maart 2011
Tweede week bijna om
Hallo allemaal,
Gisteren mocht ik stoppen met werken rond half 4 wat op zich nog wel een redelijk uur is, het zonnetje scheen, er hingen blauwe wolkjes boven de stad dus ik was meteen goed gezind. Ik had echt een reuze honger (weeral) dus ik was nog snel langs dunkin donuts gegaan, daarna heb ik de bus huiswaarts genomen. Op de bus van Oranjestad naar Eagle beach zitten altijd heel veel toeristen omdat deze bus langs alle hotels komt, daarom moest ik rechtstaan maar ik moest er maar een kwartiertje opzitten dus no problemo! Toen ik thuis aankwam was Nanouchka al bezig met het eten, we hebben pasta met pesto gegeten, het was heel lekker. We hebben vrij vroeg gegeten omdat Nanouchka nog een afspraak het om half 7 met haar stage mentor in Oranjestad.
Dus Nanouchka vertrok tegen half 6 om de bus te nemen richting Oranjestad. Ik heb dan de afwas gedaan en alles een beetje opgeruimd, ik was eigelijk van plan om thuis te blijven toen plots Miguel aan de deur stond, hij vroeg wat we gingen doen. Toen ik er even over nadacht vond ik het vrij dom om thuis te blijven als het zo een mooi weer is en als je op Aruba zit, dus waren we een halfuurtje daarna weg. We waren iets gaan drinken in de stad en ik had naar Nanouchka gestuurd datwe daar waren zodat ze niet alleen naar huis hoefde.
Een halfuur later krijg ik van haar een bericht dat ze al thuis was, want dat haar mentor haar thuis had afgezet en ze las het bericht toen pas, jammer. Miguel en ik waren nog een tijdje gebleven toen ik ineens een hongertje voelde opkomen en Miguel had nog wel zin om iets te eten dus .. waren we nog een broodje gaan halen bij Subway ( hier kan je je eigen broodje samenstellen, echt heel leuk) en we waren het gaan opeten op een bankje. Daarna zijn we richting huis gegaan en tegen half elf ben ik gaan slapen.
Vanmorgen geraakte ik vrij moeilijk uit mijn bed, naar rond 10 na 7 ben ik er dan toch naar uitgekomen, tegen half 8 kwam mijn collega me oppikken dus het was wel tijd. Eenmaal op het werk aangekomen, deed ik gewoon mijn dagelijkse taken en ik mocht van Sharina ook nog twee persberichten samenvatten. Dat heb ik dan gedaan en nu zit mijn dagje er bijna op. Tegen drie uur mag ik stoppen en Nanouchka zit in de stad dus dan gaan we waarschijnlijk nog wel even kijken wat daar te beleven is.
Voor vanavond is het de bedoeling dat we naar de lightening parade gaan kijken, naar nu blijkt het toch een probleem om terug te komen dus misschien kunnen we niet gaan. Ik laat het jullie morgen zeker weten. Ik kijk alvast uit naar het weekend, morgen is het de laatste dag van de 2de week en dan beginnen we al bijna aan onze laatste week, de tijd vliegt echt voorbij.
Ik ga nu nog de laatste dingen inorde brengen en dan mag ik stoppen. Ik ga jullie laten.
Zonnige groetjes uit Aruba en ayo!
Gisteren mocht ik stoppen met werken rond half 4 wat op zich nog wel een redelijk uur is, het zonnetje scheen, er hingen blauwe wolkjes boven de stad dus ik was meteen goed gezind. Ik had echt een reuze honger (weeral) dus ik was nog snel langs dunkin donuts gegaan, daarna heb ik de bus huiswaarts genomen. Op de bus van Oranjestad naar Eagle beach zitten altijd heel veel toeristen omdat deze bus langs alle hotels komt, daarom moest ik rechtstaan maar ik moest er maar een kwartiertje opzitten dus no problemo! Toen ik thuis aankwam was Nanouchka al bezig met het eten, we hebben pasta met pesto gegeten, het was heel lekker. We hebben vrij vroeg gegeten omdat Nanouchka nog een afspraak het om half 7 met haar stage mentor in Oranjestad.
Dus Nanouchka vertrok tegen half 6 om de bus te nemen richting Oranjestad. Ik heb dan de afwas gedaan en alles een beetje opgeruimd, ik was eigelijk van plan om thuis te blijven toen plots Miguel aan de deur stond, hij vroeg wat we gingen doen. Toen ik er even over nadacht vond ik het vrij dom om thuis te blijven als het zo een mooi weer is en als je op Aruba zit, dus waren we een halfuurtje daarna weg. We waren iets gaan drinken in de stad en ik had naar Nanouchka gestuurd datwe daar waren zodat ze niet alleen naar huis hoefde.
Een halfuur later krijg ik van haar een bericht dat ze al thuis was, want dat haar mentor haar thuis had afgezet en ze las het bericht toen pas, jammer. Miguel en ik waren nog een tijdje gebleven toen ik ineens een hongertje voelde opkomen en Miguel had nog wel zin om iets te eten dus .. waren we nog een broodje gaan halen bij Subway ( hier kan je je eigen broodje samenstellen, echt heel leuk) en we waren het gaan opeten op een bankje. Daarna zijn we richting huis gegaan en tegen half elf ben ik gaan slapen.
Vanmorgen geraakte ik vrij moeilijk uit mijn bed, naar rond 10 na 7 ben ik er dan toch naar uitgekomen, tegen half 8 kwam mijn collega me oppikken dus het was wel tijd. Eenmaal op het werk aangekomen, deed ik gewoon mijn dagelijkse taken en ik mocht van Sharina ook nog twee persberichten samenvatten. Dat heb ik dan gedaan en nu zit mijn dagje er bijna op. Tegen drie uur mag ik stoppen en Nanouchka zit in de stad dus dan gaan we waarschijnlijk nog wel even kijken wat daar te beleven is.
Voor vanavond is het de bedoeling dat we naar de lightening parade gaan kijken, naar nu blijkt het toch een probleem om terug te komen dus misschien kunnen we niet gaan. Ik laat het jullie morgen zeker weten. Ik kijk alvast uit naar het weekend, morgen is het de laatste dag van de 2de week en dan beginnen we al bijna aan onze laatste week, de tijd vliegt echt voorbij.
Ik ga nu nog de laatste dingen inorde brengen en dan mag ik stoppen. Ik ga jullie laten.
Zonnige groetjes uit Aruba en ayo!
woensdag 2 maart 2011
Wat gaat de tijd toch snel!
Bon dia!
Wat gaat de tijd toch snel hier in Aruba, we zitten vandaag gewoon al in de helft van onze stage. Het zal voorbij zijn voor we het weten en daarom ga ik er nog extra hard van genieten. Ik vind het niet erg om binnenkort naar huis te gaan want ik begin de kleine dingen van thuis wel te missen zoals een douche met warm water, mijn eigen bed, belgische tv en de frietjes van de frituur. En natuurlijk mis ik mijn familie ook! Maar als ik thuis ben ga ik ook dingen van hier missen zoals het zonnetje en het strand en de leuke sfeer die er in de stad hangt.
Gisteren had ik best wel een afwisselende dag, ik begon rond 8u met de mailtjes te sorterenm telefoontjes te ontvangen en tegen 1uur ging ik samen met Mirte een broodje eten en daarna moesten we naar Educacion Profesional Basico, dit is geen middelbare school maar ook geen hoge schoolm eentje er tussen in. Het schoolsysteem is hier helemaal anders en ik snap er eigelijk niet veel van want het is zeer ingewikkeld. Maar goed, op deze school moesten we een stagiaire gaan interviewen die een project was begonnen om de leerlingen van die school gezonder te laten leven. Ik moest gewoon luisteren en notities maken. Ik vond het zeer interessant en het is ook fijn om scholen van hier te zien, het is echt helemaal anders als bij ons. De school is hier gedaan rond 10 na 2, maar ze begint al wel om half 8. Ik had met Mirte afgesproken dat ik ,ijn notities de volgende dag zou uitschrijven en dat vond ze goed. Dus aangekomen op kantoor heb ik nog wat mailtjes gedaan en toen mocht ik naar huis.
Ik was te voet naar Oranjestad gegaan en omdat ik zo een grote honger had ben ik nog snel 2 donuts gaan eten bij dunkin donuts, de beste donuts die er zijn moet ik zeggen. Toen ben ik met de bus naar huis gegaan en ik was echt kapot van die dag. Dus we hebbem gewoon gegeten en voor de rest het iets rustiger aan gedaan. Ik heb gedoucht en ben gaan slapen.
Vandaag heb ik mijn notities uitgeschreven en we gaan straks het een keertje overlopen wat ik er van gemaakt heb. Dit artikel komt niet in de krant want het is gewoon een schaduwartikel. Maar het is een goede oefening en ik vond het alleszins leuk om te doen.
Voor de rest zien we wel wat de dag nog brengt, het is alleszins mooi weer, dus als ik op tijd gedaan heb, misschien wel het strand.
Ik laat het jullie morgen zeker en vast weten.
Zonnige groetjes uit Aruba en Ayo!
Wat gaat de tijd toch snel hier in Aruba, we zitten vandaag gewoon al in de helft van onze stage. Het zal voorbij zijn voor we het weten en daarom ga ik er nog extra hard van genieten. Ik vind het niet erg om binnenkort naar huis te gaan want ik begin de kleine dingen van thuis wel te missen zoals een douche met warm water, mijn eigen bed, belgische tv en de frietjes van de frituur. En natuurlijk mis ik mijn familie ook! Maar als ik thuis ben ga ik ook dingen van hier missen zoals het zonnetje en het strand en de leuke sfeer die er in de stad hangt.
Gisteren had ik best wel een afwisselende dag, ik begon rond 8u met de mailtjes te sorterenm telefoontjes te ontvangen en tegen 1uur ging ik samen met Mirte een broodje eten en daarna moesten we naar Educacion Profesional Basico, dit is geen middelbare school maar ook geen hoge schoolm eentje er tussen in. Het schoolsysteem is hier helemaal anders en ik snap er eigelijk niet veel van want het is zeer ingewikkeld. Maar goed, op deze school moesten we een stagiaire gaan interviewen die een project was begonnen om de leerlingen van die school gezonder te laten leven. Ik moest gewoon luisteren en notities maken. Ik vond het zeer interessant en het is ook fijn om scholen van hier te zien, het is echt helemaal anders als bij ons. De school is hier gedaan rond 10 na 2, maar ze begint al wel om half 8. Ik had met Mirte afgesproken dat ik ,ijn notities de volgende dag zou uitschrijven en dat vond ze goed. Dus aangekomen op kantoor heb ik nog wat mailtjes gedaan en toen mocht ik naar huis.
Ik was te voet naar Oranjestad gegaan en omdat ik zo een grote honger had ben ik nog snel 2 donuts gaan eten bij dunkin donuts, de beste donuts die er zijn moet ik zeggen. Toen ben ik met de bus naar huis gegaan en ik was echt kapot van die dag. Dus we hebbem gewoon gegeten en voor de rest het iets rustiger aan gedaan. Ik heb gedoucht en ben gaan slapen.
Vandaag heb ik mijn notities uitgeschreven en we gaan straks het een keertje overlopen wat ik er van gemaakt heb. Dit artikel komt niet in de krant want het is gewoon een schaduwartikel. Maar het is een goede oefening en ik vond het alleszins leuk om te doen.
Voor de rest zien we wel wat de dag nog brengt, het is alleszins mooi weer, dus als ik op tijd gedaan heb, misschien wel het strand.
Ik laat het jullie morgen zeker en vast weten.
Zonnige groetjes uit Aruba en Ayo!
dinsdag 1 maart 2011
Tweede week
Hallo iedereen,
Ik heb al even niets meer geschreven dus nu ga ik alles vertellen wat er gebeurt is sinds vrijdagavond. Vrijdag mocht ik rond half 3 naar huis gaan, en aan mijn weekend beginnen. Het was zeer warm toen ik buiten kwam en ik had nog een lange tocht voor de boeg, maar deze verliep vlotjes. Toen ik thuis was aangekomen, hebben we rustig gegeten en daarna ben ik met Miguel nog naar Oranjestad gegaan, Nanouchka bleef thuis want ze was moe. Het was zeer fijn, we hebben in 3 cafeetjes gezeten en in de eerste heb ik een Blue Lagoon gedronken, deze was zeer lekker. We zijn dan met de bus van half 12 teruggekeerd want ik was toch wel uitgeput van de afgelopen week. Ik ben dan ook meteen als een blok in slaap gevallen.
Zaterdagochtend deed het echt wel deugd dat ik een keertje kon uitslapen en toen ik wakker werd rond 10u scheen het zonnetje al. We hebben ontbeten en tegen 12u zijn we naar Palm beach gegaan, dit is zo een kwartiertje met de bus. Palm beach is eigelijk het toeristische strand, ons appartementje ligt aan Eagle beach. Maar we wilden alles is een keertje gaan verkennen. We waren eerst gaan lunchen in Burger King en in de namiddag hebben we rustig aan het strand gelegen. Tegen half 5 zijn we huiswaarts gekeerd. We hebben gedouched, iets gegeten en dan was het plan om naar de fameuze lightening parade te gaan kijken. We keken er alleszins allemaal al naar uit. We namen dus de bus richting Oranjestad tegen half 8. Daar aangekomen, liepen er al mensen rond en er was al een leuke sfeer, de straten waren afgezet en je hoorde muziek. We hadden dus een plekje uitgezocht,waar we dachten dat we alles goed konden zien. We hadden er veel zin in, maar toen we na 3u nog steeds op diezelfde plek stonden te wachten er nog steeds geen parade voorbij was gekomen, waren we het alle 3 echt wel beu. Aangezien Karolien terug naar Belgie was gegaan vrijdagavond, moesten we dus overal met de bus heen, en onze laatste bus ging om 20 voor 12 vertrekken. Dus er zat niets anders op dan terug naar huis te gaan, we vonden dit alle 3 zeer jammer en waren eigelijk heel teleurgesteld. Later heb ik gehoord dat de parade pas om half 1 in Oranjestad was.
De lightening parade zal nu donderdag nog een keertje doorgaan, maar dan in San Nicolas, en een collega van me vond het zo jammer dat we die niet hadden gezien, en daarom geeft ze ons nu donderdag een liftm zodat we deze parade toch niet gemist hebben.
Zondag was eigelijk een vreselijke dag, ik stond op rond 9u en er hingen donkere zolken boven Oranjestad. Het heeft heel de dag geregend, we zijn dan maar binnen gebleven en hebben een filmpje gekeken en niet veel anders. Tegen de avond werd het beter en maar goed ook want we wilden zeer graag de kinderpaprade zien. Onderweg naar de bus, vertelden een paar meisjes ons dat de kinderparade was verplaatst naar de volgende dag omwille van de regenbuien die dag. We waren toch al onderweg naar de bus, dus besloten we dat we een hapje gingen eten in de stad. En natuurlijk, we waren nog niet bij de bushalte en het begon te gieten. Echt een topdag hoor! Aangekomen in de stad, gingen we dan maar iets eten en ik kreeg een berichtje dat ik de volgende dag niet moest gaan werken omwille van die kinderparade. Eeen geluk bij een ongeluk dus. Toen we tegen 9u weer thuis waren, waren we gaan slapen want iedereen was moe van de afgelopen dagen, ookal hadden we die zondag alleen maar geluierd.
Maandagochtend, was het weer bewolkt en ik was eigelijk al slechtgezind. Maar tegen 11u klaarde het helemaal op, dus kon ik mijn verloren zondag gaan inhalen op Eagle beach. Ik was samen met Miguel naar het strand gegaan. Nanouchka had besloten thuis te blijven, want ze voelde zich een beetje ziekjes. Tegen half 1 waren we aangekomen en ik heb me die dag wel 3x ingesmeerd en ik ben serieus verbrand, Ik heb echt overl pijn, ik hoop dat het snel overgaat. We waren die middag gaan lunchen in een beachbar, waar we een uur op onze croque monsieur hebben moeten wachten. Deze was echt wel de moeite waard te wachten, want voor nog geen 5euro, hadden we 2 croque's, een berg frieten en een slaatje. Daarna zijn we nog even in de zee gaan plonzen en dan zijn we huiswaarts gekeerd.
Ik heb me gedouched en dan wilden we graag naar de verzette kinderparade gaan, Miquel had eerst nog een afspraak met zijn stagementor voor wat taken te besprekenm dus hij had een bus eerder genomen. We zouden hem in Oranjestad zien. De parade begon om 2u aan het uiterste van de stad, maar deze keer namen we geen risico's dus waren we pas in de avond naar daar gegaan en toen Nanouchka en ik aangekomen waren in Oranjestad, zagen we nog net de laatste 2 praalwagens voorbij rijden en een heleboel mensen achterna. We waren deze keer dus te laat voor de parade. Ja het was ons wel een weekendm we hebben dus uiteindelijk geen enkele parade gezien. Daarna wilden we Miquel gaan zoeken, bleek dat hij op Palm beach zat, dit is aan de andere kant van het eiland. Dus besloten we dan om maar weer naar huis te gaan. We zijn vroeg gaan slapen want de volgende dag moesten we weer gaan werken.
Het weekend dat er nu aankomt, is het grote carnavalsweekend, dus daar wil ik alleszins niets van missen. Dan is Karolien terug in Aruba, dus we hebben al zeker vervoer terug naar huis.
Ik hou jullie zeker op de hoogte en .. zonnige groetjes uit Aruba.
Ayo
Ik heb al even niets meer geschreven dus nu ga ik alles vertellen wat er gebeurt is sinds vrijdagavond. Vrijdag mocht ik rond half 3 naar huis gaan, en aan mijn weekend beginnen. Het was zeer warm toen ik buiten kwam en ik had nog een lange tocht voor de boeg, maar deze verliep vlotjes. Toen ik thuis was aangekomen, hebben we rustig gegeten en daarna ben ik met Miguel nog naar Oranjestad gegaan, Nanouchka bleef thuis want ze was moe. Het was zeer fijn, we hebben in 3 cafeetjes gezeten en in de eerste heb ik een Blue Lagoon gedronken, deze was zeer lekker. We zijn dan met de bus van half 12 teruggekeerd want ik was toch wel uitgeput van de afgelopen week. Ik ben dan ook meteen als een blok in slaap gevallen.
Zaterdagochtend deed het echt wel deugd dat ik een keertje kon uitslapen en toen ik wakker werd rond 10u scheen het zonnetje al. We hebben ontbeten en tegen 12u zijn we naar Palm beach gegaan, dit is zo een kwartiertje met de bus. Palm beach is eigelijk het toeristische strand, ons appartementje ligt aan Eagle beach. Maar we wilden alles is een keertje gaan verkennen. We waren eerst gaan lunchen in Burger King en in de namiddag hebben we rustig aan het strand gelegen. Tegen half 5 zijn we huiswaarts gekeerd. We hebben gedouched, iets gegeten en dan was het plan om naar de fameuze lightening parade te gaan kijken. We keken er alleszins allemaal al naar uit. We namen dus de bus richting Oranjestad tegen half 8. Daar aangekomen, liepen er al mensen rond en er was al een leuke sfeer, de straten waren afgezet en je hoorde muziek. We hadden dus een plekje uitgezocht,waar we dachten dat we alles goed konden zien. We hadden er veel zin in, maar toen we na 3u nog steeds op diezelfde plek stonden te wachten er nog steeds geen parade voorbij was gekomen, waren we het alle 3 echt wel beu. Aangezien Karolien terug naar Belgie was gegaan vrijdagavond, moesten we dus overal met de bus heen, en onze laatste bus ging om 20 voor 12 vertrekken. Dus er zat niets anders op dan terug naar huis te gaan, we vonden dit alle 3 zeer jammer en waren eigelijk heel teleurgesteld. Later heb ik gehoord dat de parade pas om half 1 in Oranjestad was.
De lightening parade zal nu donderdag nog een keertje doorgaan, maar dan in San Nicolas, en een collega van me vond het zo jammer dat we die niet hadden gezien, en daarom geeft ze ons nu donderdag een liftm zodat we deze parade toch niet gemist hebben.
Zondag was eigelijk een vreselijke dag, ik stond op rond 9u en er hingen donkere zolken boven Oranjestad. Het heeft heel de dag geregend, we zijn dan maar binnen gebleven en hebben een filmpje gekeken en niet veel anders. Tegen de avond werd het beter en maar goed ook want we wilden zeer graag de kinderpaprade zien. Onderweg naar de bus, vertelden een paar meisjes ons dat de kinderparade was verplaatst naar de volgende dag omwille van de regenbuien die dag. We waren toch al onderweg naar de bus, dus besloten we dat we een hapje gingen eten in de stad. En natuurlijk, we waren nog niet bij de bushalte en het begon te gieten. Echt een topdag hoor! Aangekomen in de stad, gingen we dan maar iets eten en ik kreeg een berichtje dat ik de volgende dag niet moest gaan werken omwille van die kinderparade. Eeen geluk bij een ongeluk dus. Toen we tegen 9u weer thuis waren, waren we gaan slapen want iedereen was moe van de afgelopen dagen, ookal hadden we die zondag alleen maar geluierd.
Maandagochtend, was het weer bewolkt en ik was eigelijk al slechtgezind. Maar tegen 11u klaarde het helemaal op, dus kon ik mijn verloren zondag gaan inhalen op Eagle beach. Ik was samen met Miguel naar het strand gegaan. Nanouchka had besloten thuis te blijven, want ze voelde zich een beetje ziekjes. Tegen half 1 waren we aangekomen en ik heb me die dag wel 3x ingesmeerd en ik ben serieus verbrand, Ik heb echt overl pijn, ik hoop dat het snel overgaat. We waren die middag gaan lunchen in een beachbar, waar we een uur op onze croque monsieur hebben moeten wachten. Deze was echt wel de moeite waard te wachten, want voor nog geen 5euro, hadden we 2 croque's, een berg frieten en een slaatje. Daarna zijn we nog even in de zee gaan plonzen en dan zijn we huiswaarts gekeerd.
Ik heb me gedouched en dan wilden we graag naar de verzette kinderparade gaan, Miquel had eerst nog een afspraak met zijn stagementor voor wat taken te besprekenm dus hij had een bus eerder genomen. We zouden hem in Oranjestad zien. De parade begon om 2u aan het uiterste van de stad, maar deze keer namen we geen risico's dus waren we pas in de avond naar daar gegaan en toen Nanouchka en ik aangekomen waren in Oranjestad, zagen we nog net de laatste 2 praalwagens voorbij rijden en een heleboel mensen achterna. We waren deze keer dus te laat voor de parade. Ja het was ons wel een weekendm we hebben dus uiteindelijk geen enkele parade gezien. Daarna wilden we Miquel gaan zoeken, bleek dat hij op Palm beach zat, dit is aan de andere kant van het eiland. Dus besloten we dan om maar weer naar huis te gaan. We zijn vroeg gaan slapen want de volgende dag moesten we weer gaan werken.
Het weekend dat er nu aankomt, is het grote carnavalsweekend, dus daar wil ik alleszins niets van missen. Dan is Karolien terug in Aruba, dus we hebben al zeker vervoer terug naar huis.
Ik hou jullie zeker op de hoogte en .. zonnige groetjes uit Aruba.
Ayo
Abonneren op:
Posts (Atom)